Falco en Fiona: onze valkparkieten


Laatste wijziging: 27 maart 2002

Falco op het nest.	En dan in maart 2002 is het dan eindelijk zo ver! Een reactie op de website van Falco en Fiona bracht ons eigenlijk ons eigen idee weer in herinnering: we zouden een nestkastje in de kooi kunnen ophangen. Het is bijna mei. De kooi is groot genoeg. En Fiona is inmiddels ook oud genoeg voor een eerste legsel. Het enige wat dan eigenlijk nog ontbreekt is de nestkast zelf. Nu kan ik er natuurlijk zelf een in elkaar gaan knutselen, maar een zoektocht op internet leverde hele mooie en natuurlijk broedblokken op aangeboden door Leo Handels.
Volgens Leo broeden papegaaien graag in holtes. In de natuurlijke omgeving zijn dat voor de meeste papegaaien holle bomen. Door de mens uitgeholde boomstammen zijn hiervoor dus uitermate geschikt ! Een van de meest zwaarwegende voordelen van een holle boomstam uit de natuur ten opzichte van een nestkast uit timmerhout is dat de vochtigheidsgraad van de lucht in het nest door de holle boomstam beter wordt geregeld. Verdere voordelen van natuurbroedblokken : (1) Ze bieden een fraaiere aanblik. (2) Ze hebben door de komvormige bodem een betere inwendige vorm. (3) Door de dikte van de wanden beschikken ze over een goede isolatie. (4) Door de ruime keuze uit houtsoorten hebben ze een lange levensduur.	Lekkere trosgierst voor het broedende paar.
Bewaker van het huis.	Daar waren we het eigenlijk wel mee eens, en aangezien we de kooi in de kamer hebben staan, genieten we nu elke dag van de 'fraaie aanblik' van het broedblok. Het ziet er zo natuurlijk uit dat de visite niet eens ziet dat er een broedblok in hangt. Het is een groot blok, maar het is ook een grote kooi gelukkig, dus het blok past er mooi in, en met twee haken in de zijkanten en een plank ter ondersteuning blijft het blok mooi hangen. Falco en Fiona keken eerst tamelijk argwanend, en de eerste dagen waren ze nauwelijks geinteresseerd in het feit dat je er ook in kon, maar alleen in het heerlijke knagen aan de buitenkant. Rondom de ingang hebben ze -zoals je op de foto's kunt zien- hun eigen geliefde design aangebracht, en ik moet eerlijk zeggen: het staat erg mooi. Het duurde toch wel een dag of tien voordat we Falco voor het eerst naar binnen zagen gaan. Wij zaten buiten en meneer zag blijkbaar zijn kans schoon.
Iets later ging Fiona ook naar binnen. Ze leken het een leuk huisje te vinden, maakten heel lieve geluidjes tegen elkaar, maar verder gebeurde er weinig: geen gesleep met het nestmateriaal, geen gigantisch geknaag aan de sepia en vooral geen balts of iets wat er op leek. We begonnen al een beetje te twijfelen of het toch niet twee vrouwtjes waren. Maar na een dag of veertien zag Caroline toch een mislukte paarpoging van Falco. We hebben geen geslaagde poging mogen waarnemen, maar 17 dagen na het ophangen van de kast bleef er continu eentje op het nest. Wij natuurlijk kijken toen ze allebei van het nest af waren, en jawel hoor, een heel mooi rond eitje sierde het natuurlijke broedblok. Nu is het afwachten op de volgende eieren en natuurlijk de jonge vogeltjes. Falco en Fiona wisselen elkaar heel trouw af in de huiselijke plichten, en dat is toch wel een wondertje zomaar in een normale huiskamer. Wij waren dus erg hoopvol over de uitkomst. Helaas duurde het erg lang voordat de eitjes uitkwamen. Toen we gingen kijken in het nestblok terwijl F&F van het nest waren, bleken er negen eitjes in te liggen! We hadden al een beetje vermoed dat Falco wel eens een vrouwtje zou kunnen zijn (lutino's zijn erg moeilijk te sexen) en dat bleek dus waarheid te zijn. Dus wel eitjes, geen jongen. Sinds kort is nu echter Floris hen gezelschap komen houden. Hopelijk is hij een echte man!	Huisdecoratie.